I'm come back

หลังจากห่างหายไปจากการเขียนบล็อกซะน้านน นานนนน ตอนนี้ก็ได้เวลาที่คิดว่าควรกลับมาเริ่มฝึกเขียนอีกครั้ง

ก่อนอื่นคงต้องเขียนเรื่องของตัวองก่อน 
แต่ เอ๊.. ไม่รู้จะมีใครอยากอ่านรึปล่าวเนาะ อิอิ 
เอาเป็นว่า อยากเล่าแระกานนนนน ^__^

ช่วงเวลาที่ผ่านไป...
ก็มีเหตุการณ์ต่างๆเปลี่ยนแปลงไปเยอะมากๆ แต่ก็ยังหาแก่นสารอะไรในชีวิตไม่ได้ซ้ากกก
อย่าง
ดูแอบไร้สาระนิดนุง อิอิ

บล็อกนี้โดนทิ้งร้างไปตั้งแต่ปี 2009 อืมม.. ก็เกือบ 10 ปีแน่ะ จะ update ชีวิตในช่วงที่มีความสำคัญแต่ละปีให้ฟังแระกานเนาะ

เริ่มตั้งแต่ปี 2010


เย้ เรียนจบแล้วจ้าาาาา ปี๊ดปิ๊วววว
หลังจากที่เรียนๆ เล่นๆ เกเร ปีซะส่วนใหญ่ กว่าจะจบได้ก็เล่นเอาเหนื่อยเหมือนกัน แต่สุดท้าายก็ผ่านมาได้แม้จะกระท่อนกระแท่นไปบ้าง ก็ถือว่า ปิด job อ่ะเนาะ

พอเรียนจบปุ๊บบบบ ยังนะ ยังไม่ได้รับปริญญาจ้าาาาาา (ก็ต้องรอปีถัดไปอ่ะเนอะ แต่รูปที่มาโชว์นี่คือมันนานมาแล้ววไงแกร แบบไทม์แมชชีน ย้อนเวลาเล่าให้ฟัง ไรเงี้ย)

นี่ก็ยังไม่มีงานทำนะ ใช้ชีวิตเรื่อยเปื่อยไปก่อน คุณ mommy ก็จะให้กลับบ้าน ไปหางานทำที่บ้าน อุต๊ะ!!! ทำไงดีเนี่ย ยังหลงแสงสีอยู่เลย หนูไม่อยากกลับบ้านนอกกกกกก คุณแม่อีฉันไม่รอช้าเลยจ้า ทำทีเป็นมาเยี่ยมลูกสาว มาหาถึงที่ แต่โชคดีเป็นของดิชั้นมีพรายกระซิบ น้องชายสุดที่รัก แอบกระซิบว่า เนี่ย คุณแม่ของเดี๊ยนเนี่ย มาครั้งนี้ไม่ยอมกลับตัวปล่าวหรอกนะจะพาเจ๊กลับไปด้วยให้ได้ รถเริดก็เตรียมขึ้นมาขนของเจ๊ลงไปละ (บ้านอยู่ใต้อะนะคะ คนใต้เนี่ยเวลาจะเดินทางจาก กทม. กลับบ้านก็ใช้คำว่าลง เผื่อใครจะงง อิอิ)

ตายๆๆๆๆ ทำไงดีๆๆๆ แต่......  555+ 
ชีวิตมีทางออกเสมอ ไม่ว่าจะด้วยโชคช่วยหรือพรหมลิขิตก็เถอะ บริษัทที่ดิฉันร่อนใบสมัครไปใน internet โทรมานัดสัมภาษณ์งาน อีนี่ตื่นเต้นเลยจ้าาา รีบบอกแม่ว่า "นี่ๆๆๆ คุณแม่ขา มีบริษัทเค้าโทรมานัดสัมภาษณ์ หนูต้องไปสัมภาษณ์งานก่อนนะ ยังไงไว้คุยกันเรื่องกลับบ้าน" ท่านแม่ก็คงไม่คิดว่าลูกสาวจะได้งาน ก็ตอบมาว่า "เออๆๆ ตามใจลองไปสัมภาษณ์ดู"

วันสัมภาษณ์ มาถึง ท้าดาาาา โชคดีอีกชั้น หัวหน้างานเค้าเป็นรุ่นพี่มหาวิทยาลัยเดียวกันกับหนูคร่าาาา แต่อันนี้ไม่ได้รู้จักกันเป็นการส่วนตัวนะ (หนูมันคนไม่มีเส้น) เค้ารับหนูเข้าทามงานคร่า
ลูกสาวได้ทีเลยยืนยันหนักแน่นว่าหนูจะทำงานที่นี่ด้วยความตั้งใจและขยันเพื่อประสบการณ์ในอนาคตหนูขอทำงานนะคะหม่อม คุณแม่ก็เลยต้องล่าถอยกลับบ้านนอกไปแบบไม่ได้ตัวประกัน ยกนี้หนูชนะคร่าแม่่ ^___^

หลังจากทำงานไปได้ 2 อาทิตย์ แค่ 2 อาทิตย์จริงๆค่ะคู้ณณณ คือแค่อยู่ในช่วงเรียนรู้งาน พี่คนเก่ายังไม่ทันได้ย้ายของออกจากบริษัทเลย อีนักศึกษาจบใหม่ไฟแรง คนนี้ก็ต้องลาออกค่ะ ใช่ค่ะ ถูกแล้ว ต้องลาออก 555+ แต่ไม่ใช่เพราะอิฉันขี้เกียจทำงาน จนเค้าขอให้ออกนะคะ เป็นเพราะก่อนหน้านั้น เดี๊ยนดันไปสมัครเรียนโทเอาไว้ แต่ก็ไมไ่ด้คิดว่าจะได้หรืออะไร ปรากฏว่าเค้ารับหนูค่าาา ถึงจะเป็นภาคพิเศษ เรียนเสาร์ - อาทิตย์ แต่บริษัท เค้าทำงานเสาร์ เว้น เสาร์ น้องหนูคนนี้เลยต้อง say goodbye และออกมาทำตัวเป็นนักศึกษาอีกครั้ง.... 

แต่เรื่องราวชีวิตมันก็กลับมีอะไรพลิกผันนนน ให้อีเด็ก Eng. ที่เกลียดแสนเกลียดเลขต้องหลีกหนีเลขไม่พ้น เดี๋ยวมาเล่าต่อนะคะ .....

The story of Jim

Jim is a boy who is 12 years old. His parents are bussinessmen so, they don't have much time for Jim. So,

Jim spends most of his free time playing on the internet. He also thinks that running away from home is better since his parents have no time for him.

One day, Jim plays the game online as usual as he play. Suddenly he hears that a far thunderbolt and the computer suck him to game online. He found that he is a character of that game online and he gets dress in the Knight suit, the main character of that game online. First,he get confused, but just a few time he know that he is in the game online.

He very happy and thinks "It's the wonderfull, I can live in game online and I'm a hero."

Then he fights with monster and killed all of monsters and come to be a hero, but he feel lonely because of everyone in that game online not a human, they only character. He miss his parents and say

"Although my parents not have time for me,when they come home they always kiss me and talk with me, I want to go home" and he start to cry.
"Do you sure that you want to go home ,Jim" The voice from somewhere asked him
"Who? Who are you"
"I'm the one who can take you to home"
"Really? I want go home now please bring me to my home"
Suddenly the thunderbolt is bring him to his bedroom.
He saw his parents are crying.
He run to hug his parents and say soory for take them worry about him.
And he come to be a good boy.

It's HIARD To SAY.

I have the best friend who study together from Mattayom 1-6. We don't only study together, but we go to everywhere together. So, I love her very much. Untill we finished high school, we have to say good bye to each other. I'm so sad and miss her very much. Then when we met again we have many stories to tell to each other. We are happy and look more grown-up. I think sometimes saying good bye to the one you love is very hard to bear. It's like a heavy load to carry inside my heart.

Krabi is the best city.

Krabi is my hometown. It's the small and beautiful city in the south of Thailand. People live there are friendly and very nice. There are many beautiful islands and beaches in Krabi such as, PP.Island, Lanta Island, Pranang Beach and Railay Bay. The couple hills on the river of Krabi is the symbol of there. Because of there are many tourist attractive in Krabi so you can see many foreigner there. Most of tourist go to Krabi for submerge, climb hill and see many natural places. Krabi is the beautiful and peach city. People live there happy together. It's the reason why I love it.

CHANGING

There is a blue sky in the new year like last year but I will change my lifestyle to be better.

I will...

- Get up early.

- More hard working.

- More obey my parent.

- More save money because in the last year I'm spend too much.

I think if everyone begin to change lifestyle to be better. The country will be better too.

And the last I wish everyone to be happy, healthy, and success all this year.

HAPPY NEW YEAR 2009

FRIEND!!!

Normally, people can't live alone. Everyone must has friend at less 1 person for talk together in everything. I have a close friend. She is the best. She helps me in everything, support me when lazy, suggest me when I have a problem and listen to me when I cry. Not have theory to make some friend, but you can make friends by your mind. If you give a mind to everyone, everyone will give a mind to you too.

Smile is the important thing to begin relationship.

!!! Don't lazy to give smile for everyone !!!

It was TOO LATE

I will tell you about my impressive movement. It's the sadness.
I have an uncle, he's seriously ill. He's a cancer.
One day, I slept on my bed in my bedroom. My mother told me to got up and took a bath for go to visited my uncle, but I didn't get up and told to mother
"Can you go with dad I very lazy to got up, I will go after ". So my mother go to visited my uncle with my father. Only 2 days, my uncle were died. I'm shocked and cried for a hard but my uncle didn't came to be alive. I massaged to his body but he can't know. So this even teach me, if I have a chance to make something, make its immediatly, before it's too late!!!